وقف نامه محمد علی بندری

*صاحب موقوفات بزرگ در دهستان سرخون و نیز مسجدحاج محمدعلی بندری واقع در پشت بازار شهاب بندرعباس*

بخشی از وقفنامه:

[[...تمامی مخلوقات و کافه موجودات باید باده‌ی موت نوشند و جام اجل در کشند و ازین دار فانی بعالم باقی خرامند و طریقه آخرت پیش گیرند و در یوم یقوم الحساب به عرصه‌ی محشر درآیند، چون سفری است هولناک و راهی است خطرناک. زاد و راحله و اسباب نجاتی لازم، بل واجب است و هیچ زاد و راحله‌ای بهتر و پسندیده تر از اعمال صالحات و صدقات و جاریات و خیرات و مبرات و انفاق فی سبیل الله نیست تا در یوم لاینفع مال و البنون، نفع دهد... حاضر محضر شرع لازم الاتباع گردید جناب سعادت مآب عالیشان معلی جایگاه، عمده الاعاظم و الاعیان، اشرف الحاج و العمار، حاج محمدعلی خلف مرحمت شاَن حاج علی رضای بندری حین یصح عند جمیع الاقاریر و تصرفات شرعیه، رراغبا و خالیان عن التوریه و توطئه، وقف موید و حبس موَبَّد نمود للمرضاه الله و تقربا الیه تمامی چهار خمس از تمامی پنج خمس از نخیلات و فسیلات و اراضی تحت و بین النخیل و الفسیل، موسوم به چاه‌لَرد و چهار خمس از پنج خمس از تمامی اراضی مزروعی واقع در جانب شرقی و قطبی نخیلات مزبوره موسوم به چاه‌لَرد عالی اسماعیلی، و چهار خمس از پنج خمس از تمام نخیلات و فسیلات و اراضی تحت و بین النخیل معروف به سه‌خارکان که جمیعا مشترک است با خمس پنجم که بابت حق الزحمه عین املاکات ...... ..... متولی آتی الذکر شده است، واقعات و کائنات در قریه سرخون تحت بندرعباس مَعَ جمیع متعلقات و منضمات شرعیه و عرفیه و عادیه، وقف نمود به لفظ صحیح و عبارت فصیحه وَقَفتُ اصلُها و وَسَبَّلْتُ ثَمَرَیها علی کل قریه و قرار داد اعیان موقوفه را به یکنفر فرزندی خود آقا عبدالمحمد و اولادهای صالح ذکورا نسلا بعد نسل و بطنا بعد بطن، الی قیام حجت بن الحسن ع که جمع آوری و ضبط و حفظ محصولات آن نماید و بعد از وضع مخارج لازمه‌ی املاکات از شیار و بسط و بند و ممر و شکستها و خرابهای بند و مخارج غرس فسیل و مواجب عمله‌ی فسیل‌کار بر فرض لزوم، و سایر تعمیرات لازمه که باعث احیاء املاکات و اراضی مزبوره است به این قسم مصروف داشته باشد که :

اول حصاری بر دور مقبره واقف (در جوار زیارت آقا عبدالقهار) کشیده باشد و دو نفر مُلای قاری جهت قرائت قرآن بر سر آن قبر گماشته که قرائت قرآن همیشه نماید و تا ممکن شود عصرهای پنجشنبه که قریب شب جمعه باشد روضه خوانی نمایند و یکباب خانه‌ی مضیف خانه (مهمانخانه) نزدیک آن مقبره تعمیر نماید جهت واردین و ابناء السبیل که خود را از حرارت و برودت فصول حفظ نمایند و به‌قدر امکان هر یک از واردین را یک گُهر طعام داده و آنچه از محصولات املاکات، زیاد از این مخارجها شود، اقلا مسجدی در محلی که لازم و واجب بداند تعمیر نماید و آب انباری در محل و موضعی که احتیاج مسلمانان است تعمیر نماید که مسلمانان رفع احتیاج بدانها نمایند و هر ساله یک روز عموم مسلمانان بلد ِ واقف را طعام نموده، به‌قدر امکان مخارج تکفین و تغسیل و تدفین و تجهیز اموات مسلمانان بقدر امکان نموده و طرق و قنطره های(پل)مخروبه را معمور و اصلاح نموده و همچنین مساجد مخروبه را تعمیر کرده و رعایت حالِ ابناء‌السبیل و سادات و طلاب اهل علم بقدر مقدور نموده و در مسجد جدید احداثی خود واقف (مسجد حاج محمد علی بندری، پشت بازار شهاب بندرعباس) در هر ماه از هر سالی، مُلایی معین نموده که بیان مسائل متعلقه به صیام و مواعظ و نصایح نموده و هکذا سایر اعمال خیر، کائنا ما کان و ذَکَرَ ام لم یذکر، سمی ام لم یسم، آنچه عمل آن در شرع شریف راجح و ترک آن مرجوع باشد بعمل آورده باشد و در خدمتگزاری املاکات مزبوره، خودرایی ننماید و واقف معظم‌الیه تخلیه ید تصرف از از املاکات مزبوره نمود و به تصرف فرزند آقا عبدالمحمد داد و او قبول تولیت نموده و متصرف شد .... تاسع من ذیقعده الحرام ۱۳۰۲‌.ق (برابر با پنجشنبه ۲۹ مردادماه ۱۲۶۴.ش ...]]